Przewlekła choroba… stwardnienie rozsiane (SM)

31 stycznia 2018

Rok 1986

 

„Inna wyspa” film fabularny Grażyny Kędzielawskiej z 1986 roku

Film psychologiczny „Inna wyspa” (premiera: 1987. 03.) został zrealizowany w 1986 roku przez Grażynę Kędzielawską. Jest to film dyplomowy (PWSFTviT) tej reżyserki.

Debiut fabularny tej cenionej realizatorki filmów oświatowych i dokumentalnych, laureatki licznych nagród, w tym: „Brązowego Lajkonika” („Michał”, 1979), „Srebrnego Lajkonika” („Portret ze słów”, 1985) oraz wyróżnień na MFF w Lipsku („Inny dom”, 1981), do dziś może fascynować… o czym za chwilę.

Filmoznawcy przyznają, że „W swych dokumentach Kędzielawska porusza często problemy ludzi samotnych, bezbronnych, skrzywdzonych przez los. Raz są to osoby molestowane seksualnie w dzieciństwie („Blizna”), kiedy indziej odtrącone przez wszystkich ciężarne kobiety („Bezdomna miłość”), jeszcze kiedy indziej zaś małoletni pensjonariusze Pogotowia Opiekuńczego („Wyśniona miłość”). O ich cierpieniu, troskach i nadziejach umie artystka mówić taktownie, a zarazem nie powierzchownie. Potrafi wstrząsnąć widzem, jednocześnie zmuszając go do refleksji”.

Tematyka „Innej wyspy” jest bardzo bliska tej, którą reżyserka porusza w swych dokumentach.

W opisach filmu czytamy: „Marta, młoda, 35-letnia kobieta, podobnie jak jej mąż Paweł, jest architektem. Właśnie pracują wspólnie nad nowym projektem. Ale Marta jest nieuleczalnie chora, często miewa ataki, które wytrącają ją na pewien czas z działania. Paweł się niecierpliwi, ponieważ mija już kolejny termin oddania projektu. Jego żona postanawia udać się znów na leczenie do Domu Opieki dla Przewlekle Chorych „Caritasu” prowadzonego przez siostry zakonne. W drodze poznaje młodego mężczyznę Andrzeja, który odprowadza ją do bram ogrodu. Spotyka go później dosyć często na terenie Domu, gdzie Andrzej odwiedza swoją starą matkę”.

„Pobyt w „Caritasie” stawia Martę na nogi. Gdy wraca do domu wstępuje w nią nadzieja, czuje się lepiej, chce mieć dziecko, w którym widzi swój ratunek. Spotyka się jednak z obojętnością Pawła. Po pewnym czasie stan Marty pogarsza się, odwiedza ją w domu pielęgniarka Krysia, z którą Paweł nawiązuje przelotny romans. Marta musi znów udać się do Domu Opieki”.

„(…) Po kolejnym pobycie w „Caritasie” Marta postanawia rozstać się z Pawłem. Widzi jakąś szansę w Andrzeju, ale on też odchodzi. Marta wraca do domu, robi porządki w swoim pustym mieszkaniu. Wychodzi nad rzekę, popełnia samobójstwo”.

Reżyseria: Grażyna Kędzielawska. Scenariusz: Grażyna Kędzielawska. Zdjęcia: Krzysztof Ptak. Scenografia: Tadeusz Kosarewicz. Muzyka (zacytowana): Gustav Mahler. Montaż: Marek Denys. Produkcja: Zespół Filmowy Oko

Obsada aktorska: Jadwiga Jankowska-Cieślak (Marta Kucharska), Mirosława Marcheluk (siostra przełożona), Ryszarda Hanin (Karolka, pensjonariuszka zakładu), Daria Trafankowska (siostra Klara), Teresa Sawicka (lekarka), Ewa Sałacka (Krysia), Barbara Ludwiżanka (staruszka, pensjonariuszka zakładu) i inni.

Zobacz: http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?film=121781

Przeczytaj na temat tego filmu: Wojciech Otto, „Strategia świadka”, [w:] Wojciech Otto, „Obrazy niepełnosprawności w polskim filmie”, Poznań 2012, s. 156-157.

Grażyna Kędzielawska (ur. 1945. 10. 15, Janówka) – „Scenarzystka i reżyserka filmów oświatowych i dokumentalnych. Absolwentka Wydziału Grafiki ASP w Krakowie (1972). Od 1978 współpracuje z WFO w Łodzi. Wykładowca w PWSFTviT”.

1977 – rok ukończenia studiów: Wydział Reżyserii PWSFTviT w Łodzi

1980 – Nagroda: Ministra Kultury i Sztuki I stopnia

2004 – nagroda honorowa „za trud włożony w kształcenie nowych pokoleń twórców filmowych” na II Multimedia Festiwalu Filmów Optymistycznych „Happy End” we Wrocławiu

2006 – tytuł naukowy profesora sztuki filmowej (22.06)

2013- Złoty Krzyż Zasługi z okazji 65-lecia PWSFTviT

Nagrody indywidualne za filmy:

PORTRET ZE SŁÓW

GÓRA

INNY DOM

MICHAŁ

 

Zobacz: http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1110686

I.G.